Bir mısra gerek şimdi, eğilip bükülmeyen,
Yaşanmış hüsranlara, yaşanacak hınçlara.
Düşünceler akmalı, kimseden izin istemeden,
Uzanmalı korkusuzca, yasaklı tüm uçlara. 

Şakağa dayatılmış bir namluyla aynıdır,
Bastırılmaya çalışılan, hapsedilen her fikir.
Biri hırsız mülkiyetin kanlı bir deryasıdır,
Biri hayalperest bir düşün, ütopik rüyasıdır

Daha düşmeden fikrin, kâğıdın ak tenine,
Düşünce tüccarları pusu kurar yoluna.
Emeği peşkeş çeker, o kirli mahzenine,
Mermiler yağar sonra, gerçeğin sağ koluna.

Bir delinin en saf, o uyduruk hayalini,
Pazarlarda satarlar, ruhu mezat ederler.
Kovanlar doldururken toprağın her yerini,
Fikirleri boğup, karanlığa gömerler.

Bütün savaşlar başlar, birer oyun uğruna,
Mat edilmeye çalışılan şahlar için her vuruş.
Piyonlar sürülürken ölümün uçurumuna,
Kazançları koca bir hiç, kayıpları bir kuruş.

Savaş biter, duman çöker, meydan  kalır onlara,
Ölenlerin sırtına sahte övgüler dizilir.
Her yıl bir şarkı çalınır yetim  yarınlara,
Piyon ölür, tarihi şahlar baştan yazdırır.

En son tarih yazılır, kazananın elinden,
Seni bir rakam yapar, kendisini kahraman.
Adın unutulurken sömürenin dilinde,
Şah altına imzayı atar, durur zalim zaman.

Ercan Aytekin